Kara Sis

Kemal Varol külliyatinin oyunbaz Kara Sisi, birbirlerine hikayelerini anlatarak ayakta kalmaya ve suclariyla yüzlesmeye calisan mahkmlarin; her yil koyu bir sisin sardigi Taskale Cezaevinde sabirla örülen bir inadin romani.

Bir grup mahkmun hikayesiyle perde perde genisleyen roman, günün birinde cezaevine getirilen Barana adli mahkmla bambaska bir yöne evrilir. Hayatta kalmaktan, direnmekten, günleri saymaktan coktan vazgecmis bu adam, bir gün avluda bir kadina ait kizil bir sac teli bulur. O andan sonra hem romanin hem de Barananin kaderi degisir; sis, bir hikayenin icinden baska bir hikayeyi cagirmaya baslar.

Anlatmak, direnmek ve hatirlamak üzerine kurulu Kara Sis, suclarini kendi hikayeleriyle örtmeye calisan erkeklerin karanlik dünyasina baska bir isik tutuyor. Gizemli bir karakterin izini süren bu siirsel roman, okurunu ince ince kurulmus bir anlati oyununa davet ediyor.

Lodosla havalanan saclarinin geri kalanini düsünüyorum burada.
Kulaginin arkasina sikistirdigin, geceleri yastiga serdigin, sabahlari topladigin, tanistigimiz o kalabalik masada ben konusurken habire uclariyla oynadigin, sevdigini belli ettigin, icimin gectigi saclarin...