Beyefendiler

Kendine özgü mantigiyla Bay Valéry, ansiklopedi tutkusuyla Bay Henri, kara bir mizahla basariyi ele alan Bay Brecht, özgün düsünme bicimiyle Bay Juarroz, yürüyüse cikmis matrak Bay Calvino ve ormandaki sadece kendisine ait kulübesinde Bay Walser... Goncalo M. Tavaresin kaleminden dökülen entelektüel ve siirsel harikalara Rachel Caianonun neseli desenleri eslik ediyor. Yazinin beyefendilerinin mahallesi okurunu bekliyor.
Goncalo M. Tavares, hayalgücüne dayali kurmacanin gecerli baglariyla iliskisini kopararak ve benzersiz bir hayalgücüyle donanmis olarak Portekizin edebiyat sahnesine daldi. Tavares büyük bir ustalikla cok özel bir dil kullaniyor, ve bu özel dili öyle bir uyguluyor ki onun artik bir kriter oldugunu söylemek simdilerde yeteneklerinin tadini cikardigimiz genc romancilari kesinlikle kücümsemiyorum abarti sayilmaz; artik kurmaca yazinda Goncalo öncesi ve Goncalo sonrasindan söz ediliyor. Sanirim ona sunabilecegim en büyük övgü bu. Bence otuz yil sonra, hatta belki daha da önce Nobel Ödülünü alacaktir, bu bir kehanet ama sanirim dogru cikacak. Ancak ödülü aldiginda onu kucaklamak icin buralarda olamayacagima üzülüyorum.
José Saramago, Defterler
Goncalo M. Tavares harika, portatif bir mahalle yaratmis. Bay Brecht ve arkadaslarinin yasadigi, yiyip ictigi mahalle, sasirtici özgünlükte bir yapit.
Enrique Vila-Matas, El Pais