Baskasinin Rüyalari

Cemil Kavukcunun iki yillik bir aradan sonra cikardigi yeni öykü kitabi Baskasinin Rüyalari, öyküler arasindaki tuhaf iliskiyle dikkat cekiyor. Kavukcu, bu kitabinda nasil ve neden yazdiginin pesine düstügünü hissettiriyor, yazarliginin perde arkasini araliyor. Simdiye kadar olmadigi bicimde kurmaca ile gercek, düs ile gercek dünya arasindaki hem keskin hem belirsiz sinirda gezinirken, yazarla anlatici, anlaticiyla öykü kahramani, öykü kahramaniyla yazar birbirine karisiyor, birbirinin icinde eriyor; kimin kim oldugunu unuttugumuz bir dünyaya sokuluyoruz. Tüm öykülerin icinde gezinen ayni anlatici ve kahramanlar sayesinde öyküler ayni hayatin farkli zamanlarda cekilmis fotograflari gibi bir süreklilik kazaniyor. Rüya ile gercek arasindaki ince cizgide ustaca dolasan Cemil Kavukcu, belli ki zarini rüyadan yana atiyor ve kendini oldugu kadar okurunu da uzun bir rüyanin degisik gecelere, degisik zamanlara bölünmüs labirentlerinde gezdiriyor. Belki de bütün hayatimizin, cocuklugun o istenmeden icine sürüklendigimiz ikindi uykularindan baslayarak bir rüyadan baska bir sey olmadigini söylemek istiyor.