Fay Kirigi 3 - Rojin

Mehmet eger buradan kurtulabilirse bu savasi unutabilecek miydi
Ruhunu zalim bir efendinin buyruguna vermek, kölesi olmak
Savasmak buydu. Ama savasi unutmak Bundan emin degildi.
Doksanli yillarin Güneydogusu... Biri Rojin digeri Mehmet olan ve
birbirlerine karsi savasan iki asker...Benzer hassasiyetlerle büyümüs
iki düsmanin, bir erkekle bir kadinin gözünden cepheler...
Sarp ve yüksek daglar, sarimtirak calilar, ciplak yamaclar, corak
düzlükler. Hakimde kal, mahkma düsme uyarilari, mayin tarlalari.
Konvoylar, devreler, nöbetler, subaylar, Hayrola Heval Önderlik
ne diyor. Sehitler ve lesler... Kurtaranlar ve ölümü özleyenler...
Savasta her sey tekdüzedir, ölürsün ya da öldürürsün...Gerisi nedir
ki...Kitaplari kim hatirlar Mevzide uyuyan ölür. Ben Kürdüm, asil
senin burada ne isin var
Mehmet Eroglu, Fay Kirigi Üclemesini Rojinle tamamliyor. Geriye,
hikayenin basladigi yere dönüyor.
Rojin, insan kalmanin romani. Eger savasi unutabiliyorsa, insan her
seyi unutabilir...