Kopuk

Öyküleriyle taninan Sine Ergün bu ilk romaninda bir foto muhabirini nerede oldugunu bilmedigimiz, isimsiz, zamansiz bir dünyanin icinde tedirgin edici bir atmosferle karsimiza cikariyor. Kopukun tekrar eden seslerle, taslarla, tozlarla kapli ortaminda hatirlamak, unutmak, kacislarimiz üzerine düsünürken, yazarin hassas, yalin ve sakin dili bize rehberlik ediyor.
Z ipini koparmisti. Onun ipi olmamisti hic, öyle düsünüyordu. Ya da koptugunu animsamayacagi denli zaman gecmisti aradan. Baska bir sey, diye düsündü. Bir boslugun icinde, yapis yapis bir boslugun icinde hareket eder gibi. Ne zamandir. Amacsiz. Kopuk.
Yine de. Simdi.