Hallac

Iyice güzel oldugum bi gündü. Yola cikmadan önce, garin sinek pislikli aynasinda bile görmüstüm bunu. Bakilasi, konusulasi, ardina düsülesi bi günümdü. Kiz birden, dergilerini yanina atip nereye gittigimi sordu. Aldirmayayim, duymazliktan geleyim de, benim de onu hic önemsemedigimi anlasin, icerlesin, dedim önce; ama üc dört saat daha bu odacikta tutsak kalacagim düsünüyle yanitladim onu. Kendisinin de oraya gittigini söyledi. Sözden söze gecerek de, annesinden döndügünü, iki yildir evli oldugunu, kocasinin kirk dokuz numara kundura giydigini, seviserek evlendigini saydi döktü. Agzini büzerek yarim yarim konustugundan, ne dedigini anlayamiyor, hemen hemen her sözünü yeniden söyletiyordum. Bu yüzden, tek konusmalik süre katmerleniyor, konulari da ilgilendirmediginden beni, yeniden sikilmaya basliyordum. Tüm yolcularin, yolcu olmayanlarin da, bi annesi, bi kocasi-karisi, masasi, boyu bosu vardi süphesiz.