Ne Cok Esya

Üc milyon yil önce, bir tasin keskin bir kenara dönüstürülebilecegini fark ettik. Ilk bicak önce bir ögünü kolaylastirdi; sonra bir türün kaderini ve nihayet bir gezegenin yazgisini belirledi. Bugün evlerimiz, ceplerimiz, sehirlerimiz, hatta okyanuslar seylerle dolu. Evlerimiz artik sadece yasadigimiz mekan degil, bazi bölümleri depoya dönüsmüs durumda Satin aldiklarimizi sakliyor, sakladiklarimizin arasinda yasiyor ve sonra daha fazlasini aliyoruz. Bu döngü nereden cikti Bu fazlalik nasil mümkün oldu Yeter sinirini neden hep asiyoruz
Arkeolog Chip Colwell, insan türünün nesnelerle kurdugu iliskinin derin tarihine iniyor. Esyayi yalnizca tüketim basligina sikistirmiyor; cünkü esya ayni zamanda aidiyetin, ritüelin, statünün ve güvenligin Skisacasi anlamin tasiyicisidir. Ancak modern toplumlarda bu iliski, olagan bir hizlanmadan cok, kontrolden cikmis bir cogalmaya dönüsüyor. Fazlalik artik bir yan etki degil, sistemin isleyis bicimi. Bunun bedeli plastik yiginlarinda, cöp daglarinda, tükenen kaynaklarda ve giderek daralan bir gelecek ufkunda görünür hale geliyor.
Tas aletlerden inanc nesnelerine, koleksiyonculuktan reklamin incelikli iknalarina uzanan Ne Cok Esya, cözüm recetesi sunmuyor, minimalizm vaazi vermiyor. 21. yüzyilin ekolojik ve siyasal krizlerini, büyük kavramlarla degil, gündelik hayatin icine yerlesmis fazlalik üzerinden okuyor. Maddi bollugun ardinda yatan dizginsiz tüketim ritmini görünür kiliyor. Cünkü mesele neye sahip oldugumuzdan cok, bu sahipligin bizi nereye sürükledigidir. Daha fazlasini durmaksizin üretmeden, anlami nasil kuracagimiz sorusu ise en yakici sorulardan biri olarak önümüzde duruyor.