Seffaf Zihinler

Romanlarda somut olaylarin, varliklarin anlatimi ve roman kisilerinin aralarindaki konusmalar bir yana, siklikla kahramanlarin zihinleriyle karsilasiriz. Dorrit Cohn da romanlarin bu yanina olan ilgisinin, düsüncelere dalan karakterlerle, kendi kendine konusma sahneleriyle dolu romanlara olan düskünlügünün sonucunda, edebi söylemin olanaklarini anlamak icin giristigini söylüyor bu kitabi yazmaya.

Incelemesini Dostoyevski, Henry James, Mann, Kafka, Joyce, Proust, Woolf ve Sarraute gibi önemli on dokuzuncu ve yirminci yüzyil yazarlarinin klasik nitelikteki eserlerine dayandiran yazar, roman karakterlerinin kurulmasinda ortaya cikan gramatik ve üslupsal yapilari ele aliyor. Kitapta, kurmaca eserlerde karakterlerin zihinsel yasantisini sunmak icin kullanilan bilinc-akisi, monolog, psiko-anlati gibi cok sayida yazarlik teknigi derinlemesine inceleniyor. Siniflandirmayi, tiplere ayirmayi yöntem olarak secen, ancak tarihsel süreci de gözardi etmeyen bir eser bu. Modernist edebiyatin temel metinlerinde daha önce hic üzerinde düsünülmemis üslup ve tekniklere isik tutuluyor. Türkiyede edebiyat elestirisi ve analiziyle ilgilenen arastirmacilarin ve okurlarin gerek Cohnun fikirlerinden gerekse kurdugu terminolojiden ciddi anlamda yararlanacagini umuyoruz.