????? ??? ??? ???? ???? ?? ??????? ?? ??? ??&#

تاکنون رابطه]ی بشر با محیط طبیعی عمدتاً از منظر بیوفیزیکی دیده شده است؛ اما اکنون این شناخت رو به رشد وجود دارد که خود جوامع، رویه]های دقیقی را برای حفاظت و مدیریت منابع خود ایجاد نمایند. این رویه]ها ریشه در ارزش]های فرهنگی دارند که اگر قرار است توسعه]ی پایدار و عادلانه]ی انسانی به واقعیت تبدیل شود، باید در نظر گرفته شوند. بقایای غیرفیزیکی مانند نام مکان]ها یا سنت]های محلی نیز بخشی از میراث فرهنگی هستند. تعاملات بین این]ها و طبیعت چشم]انداز فرهنگی جمعی، به]ویژه قابل توجه است. تنها حفظ این موارد به ما آن امکان را می]دهد که فرهنگ]های بومی را در یک چشم]انداز تاریخی ببینیم. چشم]انداز فرهنگی، چارچوبی تاریخی و فرهنگی برای بسیاری از مردمان بومی تشکیل می]دهد. اگرچه این نظرات به مناظر فرهنگی بومی اشاره دارند، اما اساساً همه مناظر تحت تأثیر فرهنگ قرار می گیرند. به همین ترتیب، باید درک کنیم که پایداری سیستم]های اکولوژیکی تنها در چارچوب حفظ فرهنگ قابل دستیابی است. بنابراین، باید به جنبه]های فرهنگی اکوسیستم]ها در مدیریت آنها - مفهوم مناظر زیست]فرهنگی - نیز به همان اندازه توجه شود. ما نمی]توانیم محیط طبیعی را درک و مدیریت کنیم مگر اینکه فرهنگ انسانی که آن را شکل داده است را درک کنیم.